Ziemia ojczysta

Pokochałem cię ziemio ojczysta,
Kocham cię, choć jesteś szara, piaszczysta,
nie zrażam się, żeś jest kamienista.

Ziemio tyś pracy potem zroszona,
polskich obrońców krwią przesiączona,
od wrogich zaborców wyzwolona.

Żywicielko naszego narodu
dasz dobry plon, nie będzie powodu,
by społeczeństwo doznało głodu.

Ziemio, w czasie żniw złocisz zbożami,
łąki zielenią się trawami,
a ogrody zdobią owocem, kwiatami.

Ziemio nasza! Ty praojców skarbie,
masz znamię: Białego Orła w herbie
i sztandar w biało-czerwonej barwie.

W razie agresji bronić cię trzeba,
chronić jasnego błękitu nieba,
by wróg nie wykradł polskiego chleba.

Jeśli ogień wojny zapłonie,
wtedy do walki broń chwycimy w dłonie,
zgodnie staniemy w ojczyzny obronie.